Η πρόοδος της αφαλάτωσης στην Ελλάδα

Τα  νησιά  που  θεωρούνται  άνυδρα,  δηλαδή  παρουσιάζουν  έντονο  πρόβληµα λειψυδρίας  είναι:  Νίσυρος,  Μεγίστη,  Χάλκη  ,  Αγαθονήσι,  Λειψοί  και  Σύµη, Κίµωλος  ,Σαντορίνη,  Τήνος,  Ίος,  Κέα,  Κεφαλονιά  Ιθάκη  Κύπρος  ,Πάτµος Πρόβληµα  επίσης  εντοπίζεται  και  στην  Θεσσαλία.

Στην  Ελλάδα  στα  νησιά  Νίσυρος,  Κίµωλος  ,  Κεφαλονιά,  Ιθάκη  και  Καστελόριζο υπάρχουν εγκαταστάσεις ηλιακής απόσταξης για την ύδρευση µε πόσιµο νερό µε µέση επιφάνεια  εξάτµισης  2.450  m2.  Οι  εγκαταστάσεις  αυτές  σχεδιάστηκαν  να  παράγουν ανάλογα µε την κατασκευαστική διάταξη και το κλίµα από 7,5 µέχρι 15 m2 πόσιµο νερό ανά m2 την ηµέρα.   H  παλαιότερη  µονάδα  αφαλάτωσης  στη  νήσο  Πάτµο  είναι  αρκετά  µεγάλη. Σχεδιάστηκε,  κατασκευάστηκε  και  τέθηκε  σε  λειτουργία  από  τον  καθηγητή  ∆ρ.  Α. ∆εληγιάννη και την σύζυγό του. Η µονάδα αυτή είχε επιφάνεια εξάτµισης 8,665 m2 και παρήγαγε κατά µέσο όρο 25.000 λίτρα νερού την ηµέρα. Η δεξαµενή που ήταν γεµάτη µε θαλασσινό νερό είχε επενδυθεί µε µαύρο φύλλο βουτυλικού ελαστικού. Το περιεχόµενο θαλασσινό νερό που επικαλυπτόταν µε γυαλί είχε βάθος µόνο 2cm. Το θαλασσινό νερό έφθανε τους 60-70ο  C µε την θερµότητα της ηλιακής ακτινοβολίας και αλλαζόταν κάθε 2-4  ηµέρες  ανάλογα  µε  την  εποχή  του  έτους.  Η  αποµακρυσµένη  άλµη  είχε περιεκτικότητα σε αλάτι σχεδόν τριπλάσια από την αρχική. Πριν την κατασκευή της µονάδας  το  πόσιµο νερό  προερχόταν  από  τις  βροχοπτώσεις  και  την  προµήθεια  από δεξαµενόπλοια. Στα νησιά Σύµη και Αίγινα οι εγκαταστάσεις αφαλάτωσης (που αργότερα σταµάτησαν να λειτουργούν) είχαν καλυφθεί µε πλαστικό, ενώ στην Πάτµο µε γυαλί. Σε σύγκριση µε αυτές  τις  δύο  πρωτοπόρους  εγκαταστάσεις  η  εγκατάσταση  της  Πάτµου  παρουσίαζε αξιοσηµείωτες βελτιώσεις. Η κατασκευή του καλύµµατος ήταν ανθεκτικότερη. Επίσης είχε δοθεί ιδιαίτερη προσοχή ώστε όλα τα µέρη να είναι επισκέψιµα. Η εγκατάσταση ήταν διαιρεµένη σε 71 µονάδες ανά 3,29 cm x 40m η καθεµία που συγκροτούνταν σε οµάδες. Ενώ στην Σύµη υπήρχε υπερχείλιση µέσα στον αποστακτήρα, στην Πάτµο η στάθµη  της  θάλασσας  ελεγχόταν  έξω  από  την  συσκευή.  Έτσι  αποφεύχθηκε  ο σχηµατισµός κρυστάλλων θειικού ασβεστίου στα διάφορα σηµεία της δεξαµενής.

Advertisements

About dimpanayio

Elementary teacher
This entry was posted in Uncategorized. Bookmark the permalink.

Leave a Reply

Please log in using one of these methods to post your comment:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s